Dag van vertrek naar Léon (Spanje)
Door: suzemeetssantiago
Blijf op de hoogte en volg Suze
07 September 2009 | Nederland, Schiphol
Vanochtend toen mijn lieve ouders me op kwamen halen om mij naar het station te brengen, ben ik begonnen aan het grootste avontuur van mijn leven tot nu toe: mijn pelgrimstocht naar Santiago de Compestela.
Een reis van sterven en opnieuw geboren worden.
Een reis van afscheid nemen, deuren sluiten, zodat er weer ruimte kan ontstaan voor iets nieuws.
Een reis om mijn moed en kracht te hervinden, zodat ik het leven weer ten volle aan durf te gaan en het te omarmen.
Een reis waarbij ik de weg naar binnen zal gaan maken. Om weer te leren luisteren naar mijn innerlijke stem en weer in contact te komen met mijn ziel. Een weg die ik al lang geleden ben kwijtgeraakt.
Zitten op het plein van Schiphol, genieten van heerlijke zon, keek ik naar de blauwe lucht en zag een levensgroot kruis, achtergelaten door opstijgende vliegtuigen. De symboliek spatte er voor mij vanaf: ik sta op een kruispunt in mijn leven.
De vlucht had meer als één uur vertraging en ook in Madrid was er 'n dik uur vertraging. Ik ben uiteindelijk om 22.15u geland in Léon. Ik voel me opgetogen; ben benieuwd wat ik allemaal mee ga maken en ervaren, wat voor mensen ik ga ontmoeten en welke demonen ik in mezelf ga tegenkomen.
Ik heb mezelf snel een taxi weten te regelen en met handen en voeten een leuk gesprek met de taxichauffeur gevoerd.
Eenmaal aangekomen in het hotel was ik verrukt: een prachtig, oud en romantisch hotel. Pap en mam even gebeld om te laten weten dat ik goed ben aangekomen. Daarna ben ik naar de kathedraal van Léon gelopen en deze was in de avondverlichting in één woord: magnifiek. Vandaar uit zal ik morgenvroeg beginnen aan mijn pelgrimstocht.
Terug in het hotel heb ik een lekker bad genomen en voordat ik mijn bed in ben gekropen, heb ik een dankgebed gezegd en gevraagd om bescherming, want morgen begint het avontuur echt!
Een reis van sterven en opnieuw geboren worden.
Een reis van afscheid nemen, deuren sluiten, zodat er weer ruimte kan ontstaan voor iets nieuws.
Een reis om mijn moed en kracht te hervinden, zodat ik het leven weer ten volle aan durf te gaan en het te omarmen.
Een reis waarbij ik de weg naar binnen zal gaan maken. Om weer te leren luisteren naar mijn innerlijke stem en weer in contact te komen met mijn ziel. Een weg die ik al lang geleden ben kwijtgeraakt.
Zitten op het plein van Schiphol, genieten van heerlijke zon, keek ik naar de blauwe lucht en zag een levensgroot kruis, achtergelaten door opstijgende vliegtuigen. De symboliek spatte er voor mij vanaf: ik sta op een kruispunt in mijn leven.
De vlucht had meer als één uur vertraging en ook in Madrid was er 'n dik uur vertraging. Ik ben uiteindelijk om 22.15u geland in Léon. Ik voel me opgetogen; ben benieuwd wat ik allemaal mee ga maken en ervaren, wat voor mensen ik ga ontmoeten en welke demonen ik in mezelf ga tegenkomen.
Ik heb mezelf snel een taxi weten te regelen en met handen en voeten een leuk gesprek met de taxichauffeur gevoerd.
Eenmaal aangekomen in het hotel was ik verrukt: een prachtig, oud en romantisch hotel. Pap en mam even gebeld om te laten weten dat ik goed ben aangekomen. Daarna ben ik naar de kathedraal van Léon gelopen en deze was in de avondverlichting in één woord: magnifiek. Vandaar uit zal ik morgenvroeg beginnen aan mijn pelgrimstocht.
Terug in het hotel heb ik een lekker bad genomen en voordat ik mijn bed in ben gekropen, heb ik een dankgebed gezegd en gevraagd om bescherming, want morgen begint het avontuur echt!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
