Dag 3 - Astorga - Rabanal del Camino

Vanochtend ben ik rond 06.00u wakker geworden en vanaf 06.15u klonk er prachtige kerkmuziek; een genot om zo wakker te worden. Ik voelde me geod fit; ik had dan ook goed en vast geslapen. Dit in tegenstelling tot de rest. Ontbijt was er niet in dit pelgrimpension, dus ik peuzelde mijn zoete bladerdeegkoek op en aan de overkant van 't pelgrimpension heb we samen met 2 fietsers koffie gedronken. Rond 08.00u verlieten we de stad.

Al heel gauw heb ik me afgescheiden van de rest, want ik wilde vandaag alleen lopen. En wat heb ik genoten. Genoten van de prachtige weidse omgeving, van mezelf (voel me echt happy met mezelf), van de mooie dorpjes én van de muziek van John Elliot Gardiner: pelgrimage de Santiago. Lopend in deze omgeving met deze prachtige muziek die in mijn oren klonk: overweldigend. Ik ben Danny dan ook dankbaar voor dit mooie geschenk.

Net buiten Astorga heb ik in een klein kerkje gebeden en een noveenkaars opgestoken voor de vader van Danny en voor John Soomers, opdat zij kracht en positiviteit uit zichzelf mogen halen om hun ziekte te overwinnen, dan wel zo goed mogelijk weten te herstellen.
Ik heb ook gebeden voor mijn lieve ouders, opdat zij nog lang in goede gezondheid mogen leven en nog veel van elkaar mogen leren. Voor Joyce en haar kinderen, opdat Joyce voor zichzelf durft te kiezen en iets moois van haar leven gaat maken. Voor Melanie en haar kinderen, opdat zij de kracht vindt om door te gaan op de weg die ze is ingeslagen. En voor Petra, opdat ze de moed heeft om vanuit het hart in plaats vanuit haar hoofd te leven.
En tot slot voor mezelf; voor moed en kracht om deze reis te voltooien en te blijven genieten.

In Santa Catalina de Somoza kwam ik erachter dat ik nog maar 5 euro in mijn beurs had en de eerstvolgende pinautomaat kom ik op z'n vrogst pas morgenavond tegen. Ik heb een schietgebedje gedaan en de engelen om een oplossing gevraagd. BIj het eerste barretje dat ik tegenkwam, trof ik 4 vrouwen uit Wenen die de dag ervoor 'n hele tijd voor me hadden gelopen. Toen ik ze vertelde dat ik in Astorga was vewrgeten te pinnen, kreeg ik bij hun vertrek 7 euro geschonken. Zo lief.....4 engelen.

Tussen El Ganxo en Rabanal ben ik van het pad afgegaan en in de verlaten schoonheid van het mooie landschap lekker gaan liggen; schoenen, sokken en t-shirt uit en genieten van de prachtige omgeving waarin ik me bevond. Ik voelde me dankbaar dat ik hier mocht zijn.

Tijdens de laatste 2 km naar Rabanal kwam ik langs meter ijzer kewerk met daarin honderden kruizen gevlochten. Ontroerend en indrukwekkend. Ik heb van 2 takjes en gras mijn eigen kruis gevlochten en erin gehangen. Het is de hoogste tijd 'mijn kruis' dat ik tot nu toe gedragen heb, af te leggen. Het is tijd.....tijd voor een nieuw begin.

Aangekomen in Rabanal zag ik bij het 1e café Mathieu zitten. Ik ben even bij hem gaan zitten en wat te drinken besteld, want ik stierf van de dorst. Ik kon daar helaas niet met Visa betalen en extra geld opnemen.
Mathieu achterlatend bij het café ben ik naar het pelgrimpension gelopen en trof daar de volgende engel: Gilbert.

Het pelgrimpension vraagt voor slapen, douchen, kleren wassen en ontbijt slechts een eigen bijdrage. Gilbert heeft me 10 euro geleend en om 20.00u kon ik in het restaurant om de hoek eten en met Visa betalen en 20 euro extra opnemen. Wat een opluchting en de 3 euro kosten betaalde ik maar wat graag. Ik heb Gilbert een glas wijn aangeboden als blijk van dank dat ie me wat geld had voorgeschoten.

Na het eten heb ik een tijdje vmet een Duitse vrouw zitten praten, net als ik een lichtwerker. Een mooi gesprek over zelfbewustzijn, grenzen stellen, houden van jezelf en moed hebben om voor jezelf te kiezen. Om 22.00u ben ik gaan slapen. Ik heb een dankgebed gezegd voor deze dag en de zegeningen die me ten deel zijn gevallen.

Inzicht van vandaag:
Engelen bestaan en heb vertrouwen, dan komt altijd alles goed.

Buen Camino,
Suus